Çocuğunuzun Yerini Takip Etme Konusuna Nasıl Yaklaşmalısınız?

Pew Research Center (Pew Araştırma Merkezi), ebeveynlerin %16’sının çocuklarının nerede olduğunu takip etmek için cep telefonu takip uygulaması kullandığını ortaya koydu. Psikolog Lisa Damour New York Times‘da bu çok tartışılan konuyla ilgili geçtiğimiz günlerde bir yazı yayımladı. Damour, “Pek çok yetişkin ergenlerin hareketlerini uzaktan takip etme fikrine karşı çıkıyor, diğer yandan, diğer aileler ise çocuklarını seven ailelerin neden bunu yapmayacağını sorguluyor.” diyor.

Damour, çocuğunuzun herhangi bir zamanda nerede olduğunu bilmenin artılarını ve eksilerini, ebeveynlerin çocuklarını izleme konusunda dürüst davranmadığı zamanlarda bunun ilişkilerine nasıl zarar verebileceğini ve bu konuşmanın nasıl iki tarafa da başka konular hakkında konuşacakları bir pazarlık masasına götürdüğünü tartışmak için “CBS This Morning”e katıldı.

Damour, “Çocukların kendi mahremiyetlerinin delindiğini hissetmesinin ilişkilere ciddi zararlar verdiğini gösteren çalışmalar var. Bu teknolojinin bir kedi fare oyununa dönüştüğü durumlar da mevcut: çocuklar telefonun gösterdiği yerleri terk edebiliyor ya da telefonlarını kapatabiliyorlar. Enerjilerini kendilerini güvende tutmaya çalışmaya değil, ailelerinden nasıl kaçabileceklerini planlamaya harcıyorlar.” dedi.

Damour, birinin bulunduğu yeri bilmenin olanlar hakkında yalnızca kısmi bir resim çizdiğini de söyledi. Gençler tam da olmaları gereken yerde bulunup yanlış olduğunu düşündüğümüz her şeyi yapıyor olabilirler. Damour, ailelere şeffaf olmalarını ve çocuklarına bu kararın eşit bir ortağıymış gibi yaklaşmalarını öneriyor.

Damour, “Bana göre, takip etme işinde çocuğunuzla birlikte ilerlediğinizi hissetmelisiniz. Bu, çocuğunuzun kendine yapıldığını hissettiği bir şey olmamalı.” dedi. “Örneğin, ‘Bak, senden haber alamazsam endişelenirim, bu yüzden nerede olduğunu takip edeceğim. Arkadaşların senin gitmek istemediğin bir yere gitmek istiyorsa, senin gitmene izin vermediğimi söyleyebilirsin ve ben de senin nerede olduğunu bulabilirim.’ diyebilirsiniz.”

Diğer yandan, Damour kişinin olayları nasıl idare edeceğini öğrenmesinin de çok değerli olduğunu vurguladı.

Damour, “Çocuklarını takip etmeyen aileleri ‘Seni takip etmiyorum. Benimle birlikte değilken kendi güvenliğinden sen sorumlusun. Bana ihtiyacın olduğunda beni arayabilirsin ama ortada kimin sorumluluğunda olduğu konusunda herhangi bir muğlaklık olmasını istemiyorum.’ demeleri için cesaretlendiriyorum.” dedi.

Her şeyden önemlisi, konuşmayı açıkça yürütün ve bir son kullanım tarihi belirleyin.

Damour, “Bana göre, 17, 18 yaşlarında aileler yeniden pazarlık yapmaya hazır olmalı. Pek çok aile çocuklarını üniversiteye gönderiyor. Bu, yeniden konuşmak için iyi bir sebep.” dedi. “Ama aynı zamanda, düşünürseniz, erkek arkadaşınızda kaldığınızı ev arkadaşınızın bilmesi bir şey, babanızın bilmesi ise bambaşka bir şey.”

“Takip etmek konusunun altını deşmeye başlarsak, ergenlere ebeveynlik etmek konusundaki bütün büyük konular su yüzüne çıkıyor. Güven, emniyet, bağımsızlık, mahremiyet. Bunlar genç insanlara ebeveynlik yapmanın zorlu pazarlık alanları ve bu konunun sevdiğim tarafı aileleri ve çocukları bir pazarlık masasında buluşturuyor olması. Doğru cevap yok. Bir tek yol yok.”

Etiketler