Gelişen teknoloji, hayatlarımızda pek çok şeyi değiştiriyor. Bu değişim, özel hayatımıza ilişkin bazı kaygıları ve soruları da beraberinde getiriyor. İşte en önemlilerinden biri: Çocuğunuzun teknoloji harikası ve aynı zamanda bağımlılığı olan iPad ve iPhone ile haşır neşir olmasını destekleyecek misiniz?
Steve Jobs’un bu soruya yanıtı: “Hayır!” olmuştu.
New York Times yazarı Nick Bilton, bir pazar yazısında Jobs’a; “Çocuklarınız iPad’e bayılıyordur herhalde?” diye sorduğunda Jobs’un yanıtı: “Henüz kullanmadılar. Çocukların evde teknoloji kullanımına sınır koyuyoruz.” olmuştu.
Çocukların teknolojiden korunması, özellikle Silikon Vadisindeki teknoloji şirketleri yöneticileri ve mühendisleri arasında yaygın. Öyle ki bu kişiler çocuklarını, bilgisayar bulunmayan ilk öğretim okullarına gönderiyorlar. Nedeni, teknolojinin yaratıcılığı olumsuz etkilemesi ve genç beyinlerin hareket, elle yapma ve insanlarla ilişki yöntemleri ile daha etkin öğrenebilmesi. Bu okullarda çocuklar kesir kavramını bilgisayar programı ile değil, yiyecekleri ikiye ve dörde keserek öğreniyorlar.
5 çocuk babası olan 3D Robotics’in CEO’su Chris Anderson da çocuklarını teknolojiden uzak tutanlardan. Kendisi konu hakkında şöyle diyor: “Çocuklarım beni ve eşimi faşist olmak ve teknolojiden aşırı derecede endişe duymakla suçluyorlar. Diğer arkadaşları için benzer kurallar olmadığını söylüyorlar. Bu kuralları koyuyoruz çünkü teknolojinin tehlikelerini ilk elden gördük. Kendim yaşadım. Çocuklarıma da olmasını istemiyorum.”
Bugün iPhone ve diğer teknolojik cihazlara olan bağımlılığımızı referans alalım: Çocuklarımızı erken yaşta teknolojinin kucağına bırakarak onları yaratıcılık, hayal kurma ve düşünme yetisi açısından yoksun, yani yarım ve dezavantajlı bir yaşama hazırlıyor olabiliriz. Laptop ve akıllı telefonu olmadığı için sokakta oynayan belki son nesiliz. O yaşlarda öğrendiklerimizi hareketle, bizzat elimizi işin içine sokarak öğrendik. Bilgiyi kitaplardan ve diğer insanlarla sosyalleşerek edindik. Google’dan arayarak değil…
Farklı şekillerde öğrenmek, çok yönlü bireyler olmamız konusunda bize yardımcı oldu. Peki şimdi neye endişe duyalım? Çocuklarımıza akıllı telefonu vermediğimizde tüm gün Snapchat yapmak ve Candy Crush oynamaktan alıkoymamız konusuna mı yoksa; onlara akıllı telefon verdiğimizde daha sağlıklı ve bağımsız gelişim imkanından alıkoymamız konusuna mı?
Çocuğunuzu nasıl yetiştireceğiniz konusunu bir sonraki sefer düşündüğünüzde, onu en son teknoloji ile tanıştırmamayı bir değerlendirin. Onunla dışarıda oynayın ve çevresini doğa ile sarın. Bundan hoşlanmayıp sizden nefret edebilirler. Ama inanın ileride bunun için size teşekkür edecekler. Siz yaşınız ilerledikçe ebeveynleriniz için böyle hissetmediniz mi?