Bugün DigitalTalks’ta 1 Soru 3 Cevap adında yeni bir yazı dizisine başlıyoruz. Merak ettiğimiz konularda bir soruyu, o konu ile ilgili üç değerli isme sorarak onların farklı cevaplarını aynı yazıda sizlerle paylaşmayı planlıyoruz.
Sorumuz:
Çocukluğunuzu ve gençliğinizi düşünürseniz ailenizin sizin meslek seçiminize etkisi ne düzeyde oldu? Onlar sizin ilerde girişimci olup kendi işinizi kurmanızı istiyorlar mıydı, destekliyorlar mıydı? Sizden bu açıdan ne bekliyorlardı? Nasıl yönlendiriyorlardı?
Sina Afra; Girişimcilik Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı
“Girişimcilik diye bir kariyer alternatifi gençliğimde yoktu. Ne olduğunu bile bilmezdim. Annem ve babam “Lisan öğren, iyi okullara git ve sonra sağlam bir yerde işe başlarsın derlerdi.” Ben de aynısını yaptım. Üniversiteden sonra KPMG’de işe basladım ve orada çok mutlu olarak 12 sene devam ettim. Ne zaman eBay’e geçtim ve orada girişimcilerle tanıştım, o zaman bakış açım değişmeye başladı. Yeni rol modelleri beni girişimci olmaya sürükledi.”
Erol Bilecik; Index Grup Şirketleri CEO & Yönetim Kurulu Başkanı
“Nerdeyse ilkokul dönemlerinde başlayan ve meslek ismi olarak kendimle bütünleştirdiğim elektrik mühendisi olma hayalim vardı. Ailem de bu hayali çocukluk sevdama vererek keyifle ve biraz da gülerek karşılarlardı. Dolayısıyla bu arzumu zaman zaman aile içinde dile getirdiğim için, ailemin bana farklı bir meslek yönlendirmesi vs olmadı. Rahmetli babamın Antakya, Hatay’da kendi işi olan mobilyacılık mesleğine maalesef pek ilgim olmamıştı.
Kayserililer için çok söylenen fakat tüm Anadolu şehirlerinin ortak söylemi olan “Bu çocuktan bir sanatkar olmayacak, bari gitsin okusun!” dedikleri bir kıvamda eğitim hayatım şekil aldı ve 1980’de İTÜ’de Elektrik Elektronik Haberleşme Fakültesi altındaki en yüksek puanla öğrenci kabul eden Bilgisayar Mühendisliği Bölümü’nü kazandım. Sonrasında her şey kaynağına uygun bir şekilde gelişti 🙂 Aile genlerinden de gelen bir alışkanlıkla, üniversitede 3. sınıf itibariyle kendi girişimimi kurmak üzere planlarımı yapmaya başlamıştım ve girişimcilik hikayem 1989 yılında Index Bilgisayar’ın kuruluşu ile hayata geçti. Geçtiğimiz günlerde de çeyrek yüzyılı geride bıraktığımız bir öykü oluştu…”
Fırat İşbecer; COO, Monitise MEA
“Ailem, özellikle de annem Ufuk İşbecer, eğitim hayatımın ilk yıllarında disiplinli çalışmam konusunda son derece titiz davranmıştır. İlkokulda başarılı ama çok savruk bir öğrenciydim, annemin disiplini ve planlamasıyla önce ilkokulda okul birincisi oldum, ardından ortaokul ve lise giriş sınavlarında Türkiye genelinde ilk 100’e girebildim. Bu başarıdan sonra kurulan karşılıklı güven ortamıyla seçimlerimde daha bağımsız olma fırsatını yakaladım. Aile bireylerim yükseköğrenimdeki okullarımı, ihtisasımı ve mesleğimi seçerken son derece esnek oldular ve hiçbir şekilde bana müdahale etmediler. Erken yaşta hem ebeveynlerimin güvenini kazanmam hem de açık fikirli insanlar olmaları sayesinde kimya eğitimi almış bir anne ve mühendis bir babadan, sosyal bilimler alanında yüksek lisans yapmış bir evlat çıkabildi.
2006 yılında ağabeyim Fatih İşbecer’in girişimcilik trenine atladığımda ise ailede en başta tüm yumurtaların aynı sepete konulması konusunda biraz endişe ortaya çıktı. Ancak bu dönemde babamız Semih İşbecer bizim en büyük destekçimiz oldu ve ilk tohum yatırımı kendisinden aldık. İş konusunda aldığımız kararlarda kendilerine göre riskleri paylaşmalarına rağmen herhangi bir müdahaleleri olmadığını söyleyebilirim.
Ailemin benden genel beklentisini özetlemek gerekirse, mesleki olarak çok spesifik bir alanda başarılı olmamı dikte etmeye çalışmak yerine, seçeceğim meslek veya iş kolu ne olursa olsun, genç yaşta bende gördükleri potansiyelimi maksimum düzeye çıkarmamı beklemişlerdir ve bu konuda beklenti çıtalarını çok yüksekte tutarak daha motive olmamı sağlamışlardır.”
Samimi cevapları için Sina Bey, Erol Bey ve Fırat Bey’e teşekkür ediyoruz. Siz de aklınıza gelen farklı soruları bilgi@digitaltalks.org adresi üzerinden bizimle paylaşabilirsiniz.